GRATIS LOOPBAANBEGELEIDING (klik hier)

Sterke merken en authentieke mensen raken mensen via het hart. Niet via het verstand. Over jezelf communiceren via het hart is dus de meest effectieve manier om anderen in staat te stellen jou te helpen bij het creëren van jouw ideale baan, je onderneming en de producten en diensten die je maakt.

Veel mensen zitten niet op de juiste (werk)plek. Ze breken hun hoofd over de vraag hoe het beter kan en wat ze hiervoor moeten doen. Moeten ze hun talenten meer inzetten (en welke zijn dat?) of willen ze werk dat beter aansluit bij de zorg voor hun kinderen? Willen ze zelfstandig worden en hun passie volgen en alle dagen doen wat ze het allerliefste doen? Maar hoe weten ze of ze hiervan kunnen leven, is er vraag naar hun diensten , niet alleen vandaag en morgen maar liefst tot hun pensioen?
Vragen die onbeantwoord blijven tot het moment dat je besluit iets te gaan DOEN . Maar waar begin je en hoe pak je het aan?

Ik val meteen met de deur in huis: Ben jij tevreden met het werk en leven wat je nu hebt? Ben je gelukkig met de manier waarop je werk en kinderen (of andere bezigheden) combineert? Word je op financieel, sociaal, geestelijk, lichamelijk, intellectueel gebied voldoende uitgedaagd? Als je volledig tevreden bent dan kan je nu beter iets anders gaan doen maar knaagt er iets, of zie je verbeterpunten dan zou de rest van dit artikel wel eens interessant voor je kunnen zijn.

Authentiek zijn betekent niet dat het verstandig is om te pas en te onpas ongezouten kritiek te leveren. Als je onder het mom van ‘ik ben wie ik ben’ denkt te mogen zeggen wat je wilt kom je inderdaad bedrogen uit. Eerst even nadenken of tot 10 tellen is en blijft het devies.

De titel van dit artikel belooft niet veel goeds. De uitspraak werd onlangs gedaan door Professor Pascale Peters van de Radboud Universiteit in Nijmegen. Zij onderzoekt al jaren de voor- en nadelen van thuiswerken. En ze waarschuwt niet voor niets…

Veel ondernemende moeders stellen zich te bescheiden op. Een typische ‘vrouwen kwaal’. Tegenover hun opdrachtgevers zijn ze dienstverlener in optima forma. Ze hebben heel veel kennis en kwaliteit in huis maar passen zich steeds aan hun klanten aan. Als de klant het zus of zo wil, krijgt hij het zus, of zo. Met als gevolg dat ze telkens weer met nieuwe dingen bezig zijn en niet doen wat ze echt graag zouden willen doen. Voor een gedeelte komt dit voort uit angst om zonder werk te komen zitten. Misschien herken je het?

De manier waarop we met elkaar omgaan in de sociale media is naar mijn idee te vergelijken met een soap. De wereld mag, als ze daar zin en tijd voor heeft, meekijken in ons dagelijks werkend en privé leven. Iedereen die er behoefte aan heeft kan jou en mij op youtube zien ‘acteren’. Via ons linkedin profiel laten we een beknopt en opgepoetst CV zien. Ze krijgen een indruk van wie we zijn of zouden willen zijn dankzij onze berichtjes op twitter of facebook. En door onze blogs te lezen weten ze ook wat ons drijft en welke ambities we hebben in ons (zakelijk) leven.

Veel thuis ondernemende moeders hebben een website, bloggen regelmatig, geven een nieuwsbrief uit en organiseren af en toe een event. Dit bevalt ze op zich goed, maar voor hun gevoel kost het schrijven van teksten toch wel veel moeite en tijd en het levert ook niet op wat ze ervan verwachten.

Veel ondernemende vrouwen vinden van zichzelf dat ze onderdeel uitmaken van de nieuwste golf van welvaart en welzijn: Het Nieuwe Werken (HNW). Ze gaan de deur niet meer uit zonder hun Black Berry, zijn ‘gelinked’ met meer dan 500 contacten, twitteren zich een slag in de rondte en hun grootste wens is de nieuwste Imac. Deze dames zijn van mening dat e-mailen zóóó  2005 is, en Web 2.0 nemen ze vaker in de mond dan de  hete aardappel in hun keel.

Een paar eeuwen geleden werkte iedereen van thuis uit. De bakker bakte brood in de bijkeuken, de slager slachtte kippen in de schuur en de boer rooide aardappelen in zijn achtertuin. Alles was dichtbij. Naar school, de kruidenier, de herberg en de kerk ging iedereen te voet of te paard. Moeders zorgden voor de kinderen, vaders werkten voor de kost.